NADZIEJA.PL - Serwis Chrześcijański : wspólne studiowanie Biblii : bóstwo Chrystusa


Mat. 1,23		Immanuel — „Bóg z nami”.
Jan 1,1		Słowo było Bogiem, Słowo (Jezus) stało się ciałem (w. 14).
Jan 17,5.24		Jezus istniał wraz z Ojcem przed stworzeniem tego świata.
Jan 8,58		Jezus stwierdził, że był samoistny, był Tym, który powiedział „Jam jest”, był Tym, który istniał przed Abrahamem.
2 Mojż. 3,14		„Jestem, który jestem” jest imieniem Boga.
Łuk. 5,20-24		Jezus odpuszczał grzechy, tylko Bóg może to uczynić.
Jan 20,28		Tomasz potwierdził, że Jezus był zarówno Panem, jak i Bogiem.
Hebr. 1,5-9		Ojciec zwraca się do Syna jako do Boga.
Izaj. 9,6		Jezus jest wieczny i nieprzemijający.
Mich. 5,1		Początki Chrystusa są od prawieku.
1 Tym. 6,15.16		Jezus posiada nieśmiertelność.
Obj. 1,18		Jezus jest pierwszym i ostatnim, posiada klucze śmierci.
Filip. 2,5-11		Jezus dobrowolnie zrezygnował ze swoich boskich przywilejów, aby się stać Zbawicielem.

Często stawiane pytanie dotyczące boskości Chrystusa:

Czy Biblia nie naucza, że Jezus był pierworodnym wszelkiego stworzenia i jako taki był istotą stworzoną, która nie współistnieje z Ojcem od wieczności?

Tekst, o którym mowa w pytaniu, jest zapisany w KOL. 1,15. Jezus nazwany jest tam pierworodnym wszelkiego stworzenia. Greckie słowo użyte tutaj to prototokos, co znaczy „wybitny”, „wyróżniający się”, „górujący” — ten, który posiada prerogatywy i przywileje Boga. Jezus jest pierworodnym nie w znaczeniu czasowym, lecz w sensie przywileju. Wszystkie przywileje należące do pierworodnego są Jego. Dawid był ósmym synem Jessego, jednak zawsze jest nazywany pierworodnym. Jezus stwierdził: „Jam jest” JAN 8,58 — odnosi się to do kogoś, kto sam istnieje. Powiedział: „pierwej niż Abraham był, jam jest”. Prorok Izajasz nazywa Go wiecznym Ojcem IZAJ. 9,6. Micheasz stwierdza, że Jego pochodzenie jest od wieczności MICH. 5,1. Jan potwierdza to: Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo” JAN 1,1. Jezus posiadał przywileje i prerogatywy Boga. Podkreślał swoją równość z Bogiem, niczego nie przywłaszczył sobie, kiedy upadł świat. Dobrowolnie opuścił niebo i stał się człowiekiem. Zamieszkał w ludzkim ciele; walczył z pokusami tak jak my i zwyciężył w naszym imieniu FILIP. 2,5-11; HEBR. 2,14.17.